ساعت دوی بعد از ظهر یه بخش خبری همون 14 همیشگی همون دکور همون حیاتی ...خبر پشت خبر آروم و ساده اما چه خبرایی چه هیجانی میده به  آدم :متخصصان نظامی کشورمون بعد از موشک صاعقه این بار آذرخش رو با موفقیت آزمایش کردن بندر امام برای صدور گندم آماده میشه امسال ما صادر کننده گندمیم در نیکاراگوئه کارخونه پتروشیمی می سازیم تیم گلبالمون بعد از بیست سال به پارالمپیک رسید ...آدم قلقلکش میشه ...با خودم فکر می کنم بقیه هم همین حسو دارن؟قلقلکشون میشه ؟اصلا توجه می کنن؟

تو تب و تاب شروع جام ملتها بودیم که والیبالیستهای جوونمون با شکست دادن بزرگای توپ و تور اولین بار تو دنیا سوم شدن، داشتیم غصه حذف از جام رو می خوردیم که دونده هامون چند تا طلای آسیایی گرفتن، بعد از گذشت یک هفته از پایان جام همچنان مشغول بد و بیراه گفتن به سرمربی و بازیکنان فوتبالمون بودیم که بسکتبالیسهای کشورمون اولین قهرمانی رو تو آسیا بدست آوردن و المپیکی شدن و تیم ملی گلبالمون پارالمپیکی، برای هر پیروزی یه جرقه شادی داشتیم ولی باز برگشتیم تو خونه اولمون، مربی خارجی یا ایرانی، اشتباه تاکتیکی، سه پنج دو یا سه چهار سه، تیمهای پایه و باشگاه داری، چرا فلانی چپ بازی کرد و چرا بهمانی  رو نیمکت نشست و چرا اون گل نزن تعویض نشد و چرا دم خر درازه و ...نمیدونم این فوتبال ایران نمدی هست که کلاه جام جهانی و المپیک از توش در آد ؟یه کم از این احساسات و تشویقا رو واسه بقیه رشته ها بذاریم روی چین رو می تونیم تو مدال آوردن کم کنیم ضمن اینکه اذعان می کنم من فوتبالیمو و دوست ندارم با دشمنای دنیای توپ گرد که فکر می کنن مشکل این 11 نفر با 11 توپ حل میشه اشتباه گرفته شم.

کارش سخته ولی تو این سالها به قدر کافی تجربه به بدست اورده که این سختیها واسش اسون بشه یه جورایی هم خودشو چند کاره کرده یعنی اگه کسی نباشه از پس کارا بر میاد همینه که همیشه بدترین نیروها و اونایی که صفر کیلومترن رو بهش میدنو اون دم نمیزنه آخه به شدت هم محافظه کاره و اصلا با تصمیمات مدیر مخالفت نمیکنه نه از دست دادن آدم کاربلد ناراحتش می کنه و نه اومدن آدم ناشی عذابش میده یاد گرفته خودش باشه و همه چیزهم به هم بریزه بتونه گلیمشو از آب بیرون بکشه رقبا هم پیش چشمش عددی نیستن مثل کسیه که اصول زنده موندن تو جنگل رو یاد گرفته ...ولی من منتظرم ببینم کی و کی می تونه آرامش اونو بهم بریزه و تکونش بده :شاید یه مدیر متفاوت ،یه آدم خلاق و مبتکر یا اوردن یه فناوری جدید که اون ازش سر در نیاره ...هرچی باشه دست بالا دست بسیاره و من منتظر دیدن اون دستم.                          

همین پارسال بود جنگ رسانه ای راه افتاد برانکو اعدام شد و علی دایی بازنشسته همه گفتن فقط مربی ایرانی و جوون گرایی ...و امسال یه شکست و همه چیزی که سرو ته شد مرغ همسایه هم مثل همیشه غاز.سرمربی بیچاره رو هر برنامه ورزشی که رسید دعوت کرد به میز محاکمه از کارشناسای مو سفید کرده و قابل احترام گرفته تا اونایی که هیچ وقت یه بازی قشنگ از تیماشون ندیدیمو و الان کاسه داغ تر از آشن شروع کردن به کوبیدن ژنرال بنده خدا که یارو واسه سرمربیگری هنوز جوونه بعضی روزنامه ها هم جسد بیرون کشیدن که اگه فلانی بود چی می شد!بازم به عربها که طرف رو بی جیک زدن اخراج می کنن اینجا ماشاا... فضای نقد و گفتگوی سالم ومنصفانه حاکمه و همه دارن زجر میدن و عقده گشایی میکنن. بابا با دو تا پنالتی باختیم پنالتی باخت بزرگاست می گید نه از روبرتو باجو بپرسید مگه پنالتیهای همین ماتادورها تو جام 2002 به تور دروازه این لی وون جائه ی کره نشست؟ حالا اسپانیا واقعا از کره بدتره میدونم کیه که از قهرمانی بدش بیاد؟ ولی خدا وکیلی این طوری نه یه کم انصاف.البته خودمونیم ما اصحاب رسانه خوب دووم اوردیم هیچی نباشه تا آخرین پنالتی که حذفمون کرد دست کم شعار حمایت از تیم ملی دادیم.

موبایلهای امروز که هر کاری می کنن جز تماس با مشترک مورد نظر عجب به وسایل سریع السیر نشر اراجیف و مطالب غیر اخلاقی در جامعه ما بدل شدن تا همین چند صباح پیش فقط بحث اس ام اس بود و انواع جوکها و حرفهایی که رومون نمی شد تو رو هم به هم بگیم و حالا که هرکی داشته و نداشته گوشی نو کرده مزین به بلوتوث و همه در حال فعالیت و آهنگ دادن و تصویر گرفتن و بی خیال مشترک مورد نظر و فلسفه خلق همراه .و در این بده بستون چیا که رد و بدل نمیشه و خیلی وقتها با چشم رو هم گذاشتن و بی توجهیمون و اینکه بفهمیم اصلا چه می کنیم و تو چه جریانی افتادیم قاطی ماجرا می شیمو آخرش هم لابد بزرگان قوم به این نتیجه می رسن که باید کار فرهنگی کرد و نیاز به فرهنگ سازی داره بدترین تحفه بلوتوث  که این روزها دیدم تصاویر عزاداری ایت ا...حکیم در محرم بود که بارها هم از تلویزیون خودمون پخش شده با ریتم موزیکی غربی زیر تصویر...ما راه دراز و سختی در پیش داریم.همین.

از آدمهای دلسوز ،متعهد وفعال اجتماعی بود با عیب بزرگی که خیلیهامون داریم و نمی پذیریم، فن نشناس بود باهاش به بحث و دلیل آوردن افتاده بودم و هیچ کدوم راضی نمی شدیم می گفت باید اطلاعیه دعوت به راهپیمایی بعد از نماز جمعه رو پخش می کردید و من به در و دیوار می زدم که ثابت کنم این کار شکل رسمی دادن به حرکت خودجوش و مردمیه که ارزش اون شعارها رو هم پایین میاره می گفت دلیل کارت رو می خوام  و انگار نه انگار که داشتم همین کا رو می کردم ...آخرش گفت:مدیرتون کجاست؟...با خودم فکر می کردم درس بخون سر کلاس گنده های ارتباطات هم بشین با اونی که نمی فهمه حرف دلتون یکیه و دستت رو تو پوست گردو میگذاره چیکار می تونی بکنی؟

لیگ برتر یه مسابفه فوتبال تو یه شهرستان ،تیم میزبان آخرای  نیمه اول گل زد از روی نقطه پنالتی ،گزارشگر آخر نیمه اول،شروع نیمه دوم در ادامه و تا دقیقه نود بارها نتیجه رو اعلام کرد و بازی تموم شد:یک یک اما یه بار هم نگفت این گل پنالتی بود و من تماشاچی که لحظاتی بعد از گل بازی رو دیدم تا چند ساعت بعد که تصاویر گلها رو دیدم نفهمیدم گل چه طوری بوده.اون گزارشگر واسه تیم شهرش خوب دروازه بانی بود.